Umowa o pracę na czas określony pozostaje jedną z najczęściej stosowanych form zatrudnienia. Choć przepisy w tym zakresie zostały istotnie zmienione kilka lat temu, w praktyce wciąż budzą wiele pytań – zarówno po stronie pracodawców, jak i pracowników. Poniżej przedstawiam najważniejsze, aktualnie obowiązujące zasady.
Okres wypowiedzenia umowy na czas określony
Umowy o pracę na czas określony podlegają takim samym okresom wypowiedzenia jak umowy na czas nieokreślony. Długość wypowiedzenia zależy wyłącznie od okresu zatrudnienia u danego pracodawcy i wynosi:
- 2 tygodnie – przy zatrudnieniu krótszym niż 6 miesięcy,
- 1 miesiąc – przy zatrudnieniu co najmniej 6 miesięcy,
- 3 miesiące – przy zatrudnieniu co najmniej 3 lata
(art. 36 Kodeksu pracy).
Przy wypowiadaniu umowy na czas określony pracodawca nie ma obowiązku wskazywania przyczyny wypowiedzenia, co nadal odróżnia ją od umowy na czas nieokreślony.
Limit liczby i czasu trwania umów
Przepisy wprowadzają wyraźne ograniczenia dotyczące zatrudnienia terminowego:
- można zawrzeć maksymalnie trzy umowy o pracę na czas określony z tym samym pracownikiem,
- łączny czas ich trwania nie może przekroczyć 33 miesięcy.
Przekroczenie któregokolwiek z tych limitów powoduje, że umowa z mocy prawa przekształca się w umowę na czas nieokreślony.
Dopuszczalne jest jednak poprzedzenie umowy terminowej umową na okres próbny (maksymalnie 3 miesiące). W takim przypadku łączny okres zatrudnienia może wynieść do 36 miesięcy.
Przerwy w zatrudnieniu
Przerwa pomiędzy kolejnymi umowami co do zasady nie „resetuje” limitu trzech umów i 33 miesięcy. Wyjątki dotyczą m.in. szczególnych przypadków przewidzianych w Kodeksie pracy, takich jak:
- zastępstwo nieobecnego pracownika,
- prace sezonowe lub dorywcze,
- zatrudnienie na czas kadencji,
- inne obiektywne przyczyny leżące po stronie pracodawcy.
Każdy taki przypadek wymaga jednak indywidualnej oceny.
Zwolnienie z obowiązku świadczenia pracy
Pracodawca może jednostronnie zwolnić pracownika z obowiązku świadczenia pracy w okresie wypowiedzenia, z zachowaniem prawa do wynagrodzenia. Rozwiązanie to jest często stosowane w praktyce, zwłaszcza przy stanowiskach kierowniczych lub związanych z dostępem do wrażliwych informacji.
Dlaczego to ważne w praktyce?
Nieprawidłowe stosowanie umów na czas określony może prowadzić do:
- automatycznego przekształcenia umowy w bezterminową,
- sporów sądowych,
- roszczeń odszkodowawczych lub przywrócenia do pracy.
Zarówno pracodawcy, jak i pracownicy powinni każdorazowo analizować nie tylko treść umowy, ale również historię zatrudnienia.